MONIALEN OCD...veel gewoonten....

'Veel gewoontes die niet direct door de Regel en constituties werden voorgeschreven, zag men als waardevolle gebruiken die men vast wilde houden : gebruiken met betrekking tot de liturgie, het begraven, het kapittel, de deugdbeoefening enz. Soms tot in de kleine details.'

'Bisschoppen stonden heel positief tegenover de aanwezigheid van een Karmel in hun bisdom. De biddende gemeenschap had een gewaardeerde taak en een uitstraling naar buiten. Het was veilig om bijvoorbeeld gezinsproblemen, die mensen niet gemakkelijk naar buiten brachten, aan een Karmelietes te vertellen en om gebed te vragen. Je kon als buitenstaander aan het leven van de Karmelietessen participeren door een bijdrage aan hun levensonderhoud. Het is indrukwekkend om te zien wat mensen aan deze gemeenschappen hebben willen geven. De achtergrond voor het zeer besloten en misschien vaak zelfs wat geheimzinnige leven in de Karmel, lag in een theologie van de Kerk als mystiek lichaam van Christus : het geheim van Gods aanwezigheid werd met ontzag Geaccentueerd en herkend in het kerkelijke leven. Er was sprake van een algemeen begrepen taakverdeling in het katholieke leven : de één legde zich toe op gebed, de ander op een actief leven. Alles gebeurde voor het welzijn van het geheel.'

'De snelle groei in de jaren dertig kan gezien worden tegen de achtergrond van de katholieke mancipatie in die dagen. En wellicht speelde ook de populariteit van Theresia van Lisieux een rol. Deze Karmelietes, die in 1897 op 24-jarige leeftijd stierf, werd in 1925 heilig verklaard en haar autobiografische geschriften werden veel gelezen. Wegens de honderdste verjaardag van haar sterfdatum, stond ze in 1997 weer volop in de belangstelling. De afname van intredingen na de jaren zestig had ook te maken met ontwikkelingen in de samenleving : er werden kritische vragen gesteld over de waarde van de traditie.'